NOWE PRAKTYKI RUCHOWE - EKOSOMATYKA EDYCJA JESIENNA
nowe praktyki ruchowe – ekosomatyka edycja jesienna to przedsięwzięcie realizowane od września do grudnia 2024 mające na celu:
– przeprowadzenie rezydencji artystycznej
– opublikowanie podstrony internetowej i zaprezentowanie efektów projektu
Przedsięwzięcie zostało zrealizowane dzięki wsparciu z w ramach inwestycji A.2.5.1 – stypendia Krajowego Programu Odbudowy
RUCH I DOTYK
CZAS NA PRAKTYKĘ: 1 – 3 GODZINY
MIEJSCE: W NATURZE
PRAKTYKA SOLO BĄDŹ W GRUPIE
ZACZYNAM OD SIEDZENIA.
SIEDZĘ 20 MINUT PRZYPATRUJĘ SIĘ MAŁYM RUCHOM MOJEGO CIAŁA.
PRZYPATRUJE SIĘ POWIERZCHNI DOTYKU CIAŁA, WSPARCIA JAKIE DAJE MI ZIEMIA KTÓREJ DOTYKAM.
JAK ZMIENIAJĄ SIĘ POWIERZCHNIE DOTYKU.
PRZECHODZĘ DO RUCHU STARAM SIĘ ZACHOWAĆ ŚWIADOMOŚĆ SWOJEGO RUCHU I ŚWIADOMOŚĆ DOTYKU.
BAWIĘ SIĘ WZAJEMNYM ODDZIAŁYWANIEM, GRĄ RUCHU/DOTYKU.
IDĘ NA SPACER ZNAJDUJE RÓŻNE STRUKTURY, POWIERZCHNIE, WZGLĘDEM KTÓRYCH SIĘ RUSZAM, KTÓRYCH DOTYKAM.
ZAPISUJE SWOJE DOZNANIA.
JEŚLI DZIAŁAM W GRUPIE WYZNACZAMY SOBIE CZAS NA WSPÓLNE PODZIELENIE SIĘ DOŚWIADCZENIAMI.
PUNKT REFERENCYJNY DLA RUCHU
CZAS NA PRAKTYKĘ: OD 1 GODZINY
MIEJSCE: W NATURZE
PRAKTYKA SOLO BĄDŹ W GRUPIE
ZNAJDUJĘ PUNKT REFERENCYJNY
ATOM, KOMÓRKĘ, TKANKĘ,
LIŚĆ, MECH, KAWAŁEK KORY, KORZEŃ, PIEŃ, DRZEWO, CHMURĘ.
KOŚĆ, ORGAN, KAWAŁEK SKÓRY, MIĘSIEŃ, PŁYN.
WYBIERAM JEDEN STUDIUJĘ GO, JEGO STRUKTURĘ, CZASOPRZESTRZEŃ ZMIANY I RUCHU.
STAJE SIĘ MOIM PUNKTEM REFERENCYJNYM.
WYCHODZĘ NA ZEWNĄTRZ, PORUSZAM SIĘ PRZEZ PRZESTRZEŃ, CZY PRZESTRZEŃ PORUSZA SIĘ PRZEZE MNIE.
PRZESTRZEŃ MNĄ PORUSZA, JA PRZESTRZENIĄ, RELACJA PORUSZA NAS PORUSZA.
WYZNACZAM SOBIE PRZESTRZEŃ RUCHU.
ODNAJDUJE PONOWNIE SWÓJ PUNKT REFERENCYJNY, STOPNIOWO ZNÓW SIĘ NIM STAJE.
JESTEM RUCHEM MOJEGO PUNKTU REFERENCYJNEGO W WYZNACZONEJ PRZEZ SIEBIE PRZESTRZENI PRZEZ WYZNACZONY PRZEZ SIEBIE CZAS
PO PRAKTYCE SPISUJE SWOJE SPOSTRZEŻENIA O JAKOŚCIACH MOJEGO RUCHU.
JEŚLI JESTEM W WIĘKSZEJ GRUPIE MOGĘ PODZIELIĆ SIĘ NIMI Z INNYMI
DRUGIE ŻYCIE
CZAS NA PRAKTYKĘ: DO INDYWIDUALNEGO WYZNACZENIA
MIEJSCE: W BUSZU, PUSZCZY, GDZIEŚ GDZIE CIĘŻKO SIĘ DOSTAĆ
PRAKTYKA SOLO
JESTEM Z CAŁOŚCIĄ SIEBIE OD MOMENTU, KTÓRY JEST DLA MNIE POCZĄTKIEM, DO MOMENTU, KTÓRY JEST DLA MNIE KOŃCEM.
IDĘ NA SPACER.
SCHODZĘ ZE ŚCIEŻKI, WIDZĘ ŚCIEŻKI ZWIERZĄT, PRZENIKAJĄCE PRZEZ DZICZ.
IDĘ TAM, GDZIE JEST GĘSTO, ZNAJDUJE MIEJSCE, GDZIE NIE MA NIKOGO.
ZNAJDUJE CZĘŚCI NATURY W STANIE ROZKŁADU W PRZEMIANIE Z ŻYCIA DO ŚMIERCI.
RUSZAM SIĘ, BĘDĄC TĄ PRZEMIANĄ.
DAJE SOBIE TYLE CZASU, ILE CZUJĘ, ŻE POTRZEBUJE.
NA RUCH, NA BEZRUCH, NA PRZEMIANĘ.
KIM SIĘ STAJE PO ŚMIERCI.
STOPNIOWO WYCHODZĘ Z PRAKTYKI, JESTEM DLA SIEBIE DELIKATNY W POWROCIE.
WRACAM DO SWOJEGO RUCHU, SWOJEGO ŻYCIA.
POŚWIĘCAM CZAS NA REFLEKSJĘ, MALOWANIE, PISANIE.
PRAKTYKA ODNOWY DIALOGU
CZAS NA PRAKTYKĘ: 2 DNI
MIEJSCE: W NATURZE
PRAKTYKA SOLO, MOŻLIWE GRUPOWE DZIELENIA SIĘ
PRZEBYWAM JEDEN DZIEŃ, STARAJĄC SIĘ NIC NIE MÓWIĆ.
JEŚLI SPOTKAM INNE OSOBY, KTÓRE CHCĄ NAWIĄZAĆ ZE MNĄ KONTAKT, MAM PRZYGOTOWANE KARTKI Z TEKSTEM, OPISUJĄCYM MOJĄ SYTUACJĘ.
CO 2-4 GODZINY (WYZNACZAM SOBIE SWOJE CZASOWANIE, KTÓREGO SIĘ TRZYMAM) ROBIĘ NOTATKI Z TEGO CO ZAUWAŻAM, Z PROCESÓW, KTÓRE ODCZUWAM. DZIELĘ NOTATKI NA TE WEWNĘTRZ-CIELESNE I TE ZEWNĘTRZ-CIELESNE.
DRUGIEGO DNIA CIĄGLE NIC NIE MÓWIĄC, WYBIERAM SIĘ NA SPACER, DO ODIZOLOWANEJ PRZESTRZENI NATURY, GDZIE NIE SPOTKAM WIELU OSÓB. WYBIERAM PRZESTRZEŃ SWOJEGO SPACERU WCZEŚNIEJ, PÓŹNIEJ INTUICYJNIE, W MOMENCIE ZMIENIAM ZDANIE I ZMIENIAM LOKALIZACJĘ.
MAM ZE SOBĄ SWÓJ ZESZYT.
WYBIERAM MIEJSCE, ZIEMIĘ I PRZESTRZEŃ, KTÓREJ BĘDĘ SŁUCHAŁ.
DLACZEGO TO WŁAŚNIE TO MIEJSCE, KTO JA CZY MIEJSCE DOKONAŁO WYBORU ?
PRZEZ OKOŁO GODZINĘ, DWIE SŁUCHAM.
WYBIERAM MODALNOŚĆ SŁUCHANIA WCZEŚNIEJ ALBO NA MIEJSCU INTUICYJNIE, ALBO GDZIEŚ POMIĘDZY TYMI DWOMA.
PONIŻEJ WYMIENIĘ PARĘ MODALNOŚCI, Z KTÓRYCH KORZYSTAM, WYBIERAM TE, KTÓRE PASUJĄ DO MNIE I MOMENTU, W KTÓRYM JESTEM, DO PRZESTRZENI, W KTÓREJ SIĘ ZNAJDUJE.
MEDYTUJE NA SIEDZĄCO, W RUCHU, ALBO WEDŁUG INNEGO PODEJŚCIA.
SKUPIAM SIĘ NA POSZCZEGÓLNYCH ZMYSŁACH, RODZAJACH SŁUCHANIA, RODZAJACH PATRZENIA, RODZAJACH DOTYKU, RELACJI Z GRAWITACJĄ, ZIEMIĄ I NIEBEM.
SIEDZĘ, LEŻĘ, STOJĘ, CHODZĘ, BIEGAM, PEŁZAM.
TAŃCZĘ.
OGRANICZAM SWOJĄ PRZESTRZEŃ PORUSZANIA SIĘ.
OGRANICZAM SWÓJ SPOSÓB PORUSZANIA SIĘ.
PO GODZINIE, DWÓCH Z KAWAŁKIEM ZIEMI I PRZESTRZENI ROBIĘ NOTATKĘ Z TEGO CO ZOSTAŁO ZAUWAŻONE, TAK SAMO JAK PIERWSZEGO DNIA DZIELĘ NOTATKĘ NA WEWNĄTRZ-CIELESNĄ I ZEWNĄTRZ-CIELESNĄ.
NA KONIEC STARAM SIĘ OKREŚLIĆ, JAK PRZEBIEGŁ MÓJ DIALOG POMIĘDZY WNĘTRZEM A ZEWNĘTRZEM.
W PRZYPADKU PRAKTYKI GRUPOWEJ, NA KONIEC DRUGIEGO DNIA WYZNACZAM SOBIE CZAS NA PODZIELENIE SIĘ W GRUPIE DIALOGAMI Z ZIEMIĄ, PRZESTRZENIĄ, PLANETĄ.